Ambo|Anthos uitgevers
Paperback 224 blz.
€ 19,95
ISBN 978 90 263 2337 9
oktober 2010





1982

Edge: 'Wat wij proberen te doen en wat de Virgin Prunes proberen te doen is...bijna tegengesteld aan elkaar, ook al is de oorsprong hetzelfde. Wij zijn erg optimistisch in onze visie en de Prunes zijn...'
Bono: 'Nihilistisch. Niet in hun visie, maar in hun muziek, vrees ik.'
Edge: 'Zij wijzen op de problemen...
Bono: 'De gruwelen!' [gelach] Zij zijn geen rock & roll-band en zouden ook niet zo genoemd willen worden. Zij zitten meer in de hoek van de performance art. Guggi - de blonde - was mijn beste vriend sinds mijn vierde. Hij is gek op reptielen, krokodillen en vissen. Hij heeft een tarantula in zijn huis! Daar is hij meer in geïnteresseerd dan in rock & roll. Zij willen experimenteren met geluid, wij willen muziek maken, gebruikmakend van de traditionele rockband formatie: gitaar, bas en drums. Wij geloven in de eenvoud en de kracht daarvan. Het is net als met de primaire kleuren hoe je ze mengt is jouw zaak.'
Jullie mikken ook op een groter publiek?
Edge: 'Het heeft geen zin een cult band te willen zijn, want dan bereik je slechts een cult publiek. Het is contraproductief en je publiek breidt zich niet uit. Wij slaan onze vleugels uit. Wij willen Amerika in, op de Amerikaanse radio zijn, en idem dito in andere landen en streken waar de Prunes nooit zullen komen.'
Bono: 'Wij willen best een cult band zijn, maar dan wel de grootste van de wereld! En niet als het betekent: kliek. Veel nieuwe muziek roept een associatie met een soort snobisme op: I'm in with the incrowd. Wij willen hindernissen overbruggen. Wij willen onze platen de hele dag op de radio horen, maar tegelijkertijd weigeren wij compromissen te sluiten om dat te bereiken.